Evolution VII

Wraz z prezentacją Evo VII zmieniła się nieco filozofia serii Evo. Mitsubishi zbudowało wreszcie swój pierwszy samochód WRC, więc teoretycznie kolejne Evo nie było potrzebne. Jednak spore zainteresowanie klientów jak i chęć odnoszenia dalszych sukcesów w rajdowej grupie N spowodowały, ze w 2001 roku Evo VII ujrzało światło dzienne. Siódma ewolucja bazowała na platformie Lancera Cedia . W porównaniu do Evo VI „Siódemka” wizualnie sprawia mniej agresywne wrażenie, choć w dalszym ciągu na pierwszy rzut oka widać, że nie jest to przeciętny, kompaktowy sedan. Wadą nowej platformy była masa większa o 100 km w stosunku do poprzednika (1400 kg w wersji GSR). Pod maską po raz kolejny znalazł się 4 cylindrowy, turbodoładowany silnik 4G63, który poddano jedynie kosmetycznym modyfikacjom (zmiana przebiegu momentu obrotowego). Silnik w dalszym cigu osiągał moc 280 KM. Spore zmiany zaszły w układzie jezdnym. Po raz pierwszy zastosowano system ACD (Active Central Differential), czyli aktywny centralny dyferencjał z możliwością wyboru ustawień (Tarmac, Gravel, Snow). W wersji GSR ACD współpracowało z systemem AYC w tylnym dyferencjale. Nie bez znaczenia był również fakt, iż nowa platforma posiadała większy rozstaw osi dzięki czemu samochód zachowywał się stabilniej i mniej nieprzewidywalnie.

Nowością była wersja GT-A czyli Evo VII z automatyczną skrzynią biegów typu INVECS-II. Wersja ta w założeniach miała uchodzić za bardziej stonowaną i luksusową w stosunku do zwykłego Evo VII GSR. W modelu tym maska pozbawiona była charakterystycznych wylotów powietrza, przednie i tylne światła zamknięto w obudowach z gładkiego szkła (tylne światła otrzymały tzw „lexus-look”). Te same światła zastosowano później we wszystkich wersjach Evo VIII. Oprócz tego Evo VII GT-A opuszczało fabrykę z felgami z polerowanego aluminium. Inną ciekawą opcją w GT-A była możliwość zamówienia auta bez tylnego spoilera (standardowo GT-A posiadało niski spoiler). We wnętrzu zastosowano kilka zmian mających świadczyć o bardziej ekskluzywnym charakterze tej wersji m in : w pełni skórzane fotele kubełkowe Recaro, niebiesko-perłowy panel na desce rozdzielczej oraz chromowane obwódki zegarów, które miały białe cyferblaty. Zmiany objęły także kierownicę, na której znalazły sie przyciski „+” i „-” do zmiany biegów. Sama skrzynia posiadała 5 przełożeń i „uczyła” się stylu jazdy kierowcy („fuzzy logic”). Z ciekawych cech modelu GT-A należy wymienić jeszcze cichszy układ wydechowy i nieco niższa moc i moment obrotowy w stosunku do zwykłego Evo VII GSR (272 KM i 343 Nm).

W następnej generacji, czyli Evo VIII, automatyczna przekładnia nie była montowana. Pojawiła się po raz kolejny dopiero w Evo IX w wersji kombi.

Evolution VIII

Nowa, ósma generacja zadebiutowała w 2003 roku. Odświeżono nieco stylistykę. Równie kosmetyczne zmiany dotknęły silnik, choć jego moc nie uległa zmianie w dalszym ciągu wynosiła ona 280 KM (wyjątkiem są tu wersje przeznaczone na rynek europejski – poza GB – gdzie ze względu na nowe normy emisji spalin moc ograniczono do 265 KM). Pewną nowością i zarazem „ewolucją w ewolucji” była wersja MR. Była ona dostępna w tradycyjnych wersjach RS i GSR. Charakterystyczne cechy MR\'a to aluminiowy dach, grafitowe felgi BBS, amortyzatory Bilstein oraz tzw Vortex Generator, czyli małe różki na dachu kierujące strugą powietrza. W Wielkiej Brytanii Evo VIII MR było dostępne także w kilku opcjonalnych pakietach o nazwach FQ300, FQ320, FQ340 i FQ400, które dysponowały mocą odpowiednio 305KM, 320KM, 340KM oraz 400KM.

Kolejną innowacją było wprowadzenie modelu Evolution na rynek amerykański. Większość amerykańskich wersji Evo było pozbawionych pewnych technicznych elementów wyposażenia, znanych np.z wersji europejskich. I tak amerykański GSR z roczników 2003 i 2004 pozbawiony był przedniej szpery i 6 biegowej skrzyni biegow. Z kolei RS z tamtejszego rynku z rocznika 2004 posiadał przednią szperę. Wszystkie modele GSR i RS z lat 2003-2005 posiadały 5 biegową przekładnię znaną z Evo VII. Wersja MR została zaprezentowana na rynku amerykańskim w 2005 roku i posiadała system ACD i 6 biegową skrzynię biegów. Od 2005 roku ACD stało się standardem w amerykańskich RS i GSR podobnie jak przednia szpera.

Na większości rynków światowych Evo VIII standardowo wyposażano w duży, karbonowy tylny spoiler, jednak na rynku europejskim zdecydowano się na montaż niskiego spoilera znanego z Evo VII GT-A